Connect
Yukarı çık

İnşirah Hali

Hayatın boğazıma ellerini kenetleyip, arsız bir kurt gibi dişlerini sıkarak nefessiz bıraktığı anlarda hep aynı kavî mülahaza ile kendimin çehresine bir tas buzlu su serper, uyanırım.

Çöreklenen matem ambiyansını bir ejderhanın ağzından çıkan gür nefes gibi kuvvetle uzaklaştırırım.

Ara sıra Ankara’nın ciddiyet kuşanmış yeşili fakir, isli duvarları üzerime gelir.

Sanki alem yurduna kavuşmuş bir ben öksüz, bir ben yadel bekçisi kalmış gibi hüzünler dolar göz bebeklerimin çukuruna. Dünya gelir aklıma, sürgün vaziyeti, Adem’den bugüne süregelen ceza-yı amel. Yine bir damla su düşer kalbimdeki feverana.

Kulluk icabı yerine getirilmesi katî olan mesuliyetler, kıyamete kadar icazette olan iblisin mütemadiyen işgali, beş vakit huzuruna davet eden yüce padişahın sarayına sıkça geç icâbet edişim, kendimce uydurduğum mezeli mazeretlerim.

Her ay zatıma hatim’e dair söz verişim lakin daimi surette ikinci ayın ortasına sarkıttığım azim, hakim, mübin sırlar mücevheri öz sır kitabımı ihmalim.

Bitmemiş işler her yanımdan çekiştirir, saçlarımdan, ellerimden, ayaklarımdan, uykumdan. Yazı masamda kağıttan, kalemden mütevellit buruşuk fikirler, okunan okunacak olan kitaplar, dergiler, yarım kalmış sulu boya resmim, kızlarımın oyuncakları, henüz içtiğimiz çayın kirli bardakları, içine buz atıp her seferinde kan ılık olana kadar içmeyi unuttuğum suyum…

Her gün aş damımdaki kazanda pişecek yemek, katlanacak çamaşırlar, sepetten taşan kirliler, tezgahta biriken enva-i çeşit kap kacak, toplanılacak yatak, yorganlar, süpürülecek halılar, muntazam çekilecek perdeler, ovulacak musluklar, güler yüz gösterilecek ev ahalisi, önemli hissettirilecek bey, anne kelimesinin uykuda bile dimağda yankılanacak merhalede söylenmesi ile pervane evlatlar.

Hiç bitmeyen köy özlemim, hasbelkader yaşamağa mecbur kaldığım muasır kent yazgısı.

 

 

Birsen BAĞCI

 

 

Devamı Maaile Dergi Eylül Sayısında…

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

deneme

  • Yazamıyordu Kadın

    Kafasında dolaşan kelimeleri bir cümlede toparlayamadı bir türlü. Cümlelere yaklaştıkça geri geri giden harflerin tek tek uçurumdan atladığı bir dönemde saatlerce...

    Maaile DergiTemmuz 12, 2021
  • İYİ GEL KENDİNE!

    Nasılda kapandık evlere, rutinlerimizi değiştirdik. Yemeyi, içmeyi, fırını, cafeyi eve taşıdık. Okulu, sinemayı, toplantıyı, akraba buluşmalarını evlerimize internete sığdırdık. Bazen umudumuzu...

    Maaile DergiHaziran 6, 2021
  • KİM KİMİ EGİTİYOR?

    İnsan, hem eğiten hem de eğitilen bir varlık olarak yaratılmıştır. Farkında olarak yaşadığında sürekli öğrenen ve öğretendir. Nitekim Cenab-ı Allah, yüce...

    Maaile DergiHaziran 6, 2021
  • “Allah’a Kilitlenen İnsana Virüs Bulaşmaz”

      Rahmetli Adnan Demirtürk Ağabeyin söylemiş olduğu bu kıymetli sözü, konu başlığı olarak buraya taşımış bulunduk. Moralin izah edilmeye çalışıldığı yerde,...

    Maaile DergiMayıs 11, 2021
  • GÜN BİTMEDEN

      Anlamak duymak değil. Duymak yaşamak değil. Şu fani dünya derken fanilik bilmek değil. Bilsem de sözüm geçmez ki, kendime başkasına...

    Maaile DergiAralık 13, 2020
  • KAYBETTİKLERİMİZ

    Varlarımızla geldik dünyaya ve yoklarımızla geldik. Yoklarımızın peşinden koştuk. Koşarken varlarımızı da kaybettik. Neşemizi kaybettik önce. Sabah uyanmak için umudumuzu kaybettik....

    Maaile DergiEkim 6, 2020
  • Sızı

    Kodamanca kurulmuş, kalem kalem dizilmiş tabaklar, her aşa ayrı kaşığın konduğu, herkesin kabul edilmediği görüntüde varsıl, mânâ da beyhude sofralar… Can’ın...

    Maaile DergiEkim 6, 2020
  • Üzülme, Geçecek!

    Bir varmış, bir yokmuş. Bir var varmış bir de yok varmış. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde yaşanan en ilginç olaylar...

    Maaile DergiAğustos 8, 2020
  • Ey Ademoğlu! Sen Günlersin

      Zaman sessiz bir kavrayışla ömrü tüketmektedir. Saatlerin arasında sıkışıp kalmış dakikalar her an geçmişe dönüşebilmektedir. Bütün dünya bir araya gelse...

    Maaile DergiAğustos 7, 2020